Краткий русско-польский и польско-русский политехнический словарь (польско-русская часть)./ Издание третье исправленное и дополненное., Warszawa: Wydawnictwa naukowo-techniczne. Г. Гловацкая , М. Мартин . 1973.
akceptor — àkceptor m DEFINICIJA 1. onaj koji prima, odobrava; primalac, odobravalac 2. fiz. a. atom, atomska grupa ili ion koji, primajući par elektrona od drugog atoma, atomske grupe ili iona (donora) stvara s ovim kovalentnu ili koordinacijsku vezu b.… … Hrvatski jezični portal
akceptor — m IV, D. a, Ms. akceptororze; lm M. y 1. chem. «substancja chemiczna, która ulega utlenieniu tlenem powietrza jedynie w mieszaninie z autoutleniaczem» 2. chem. «atom, który uczestnicząc w wytworzeniu wiązania chemicznego z atomem innego… … Słownik języka polskiego
